Het geboortejaarverjaarjaar

Tijdens het kalenderjaar zijn er verschillende speciale dagen. Ik heb het over Nieuwjaar, Feest van de Arbeid, de Nationale Feestdag, Wapenstilstand, Kerstdag… Bijzondere dagen waarop heel wat mensen tegelijk iets vieren, herdenken of gewoon genieten van een vrije dag.

Tussen al die bijzondere dagen is er ook onze verjaardag.
Die dag is anders.

Op je verjaardag is het niet het hele land dat viert. Het is jouw dag. Natuurlijk vier je die liefst samen met familie en vrienden, maar jij bent de aanleiding. Jij staat even in de kijker.
En misschien is het net dat persoonlijke karakter dat een verjaardag leuker maakt dan al die andere feestdagen.

Ik vroeg me af of er nog zo’n persoonlijk moment bestaat dat misschien nóg leuker is.

Ik stel vast dat we dan niet binnen één kalenderjaar moeten zoeken, maar over een volledig mensenleven. 

Sommige bijzondere momenten komen maar één keer voor in het leven: je geboorte, je eerste schooldag, afstuderen, eventueel een huwelijk, de geboorte van een kind…
Alleen… als je er wat langer over nadenkt, zijn zelfs die unieke momenten nooit helemaal van jou alleen.

Bij je eigen geboorte zijn het vooral je ouders die de felicitaties krijgen. Zelf lig je daar wat te wenen. En ween je bij jouw eerste momenten niet snel genoeg, dan krijg je nog een klets op je poep tot je eraan begint. Van je eerste unieke levensmoment heb je dus zelf bijzonder weinig plezier. Je herinnert je zelfs niets.

Dan maar de eerste schooldag. Ook uniek. Maar je bent meteen omringd door een hele klas kinderen die exact hetzelfde meemaken. Aan de schoolpoort staan bovendien jij en jouw ouders met vochtige ogen afscheid te nemen. Ook niet meteen dat exclusieve leuke moment waarop jij alleen in de belangstelling staat.

Een huwelijk dan?
Daar kunnen tranen van geluk vloeien en je staat behoorlijk in de kijker. Maar alleen ben je alweer niet. OK, aan je nieuwe partner zal het wellicht niet liggen… maar je schoonmoeder is er dan ook al bij en die pronkt vooral. En bovendien is zo’n trouwdag meestal behoorlijk vermoeiend. Leuk? Zeker. Maar helemaal van jou? Nee.

Bij de geboorte van een kind ben je minstens met drie: jij, je partner en het kind. En laat ons eerlijk zijn: die laatste gaat met het grootste deel van de aandacht lopen.

Ik zocht dus naar een echt persoonlijk en uniek moment in een mensenleven.
Een moment dat er maar één keer komt, waarbij anderen gerust mogen meevieren, maar waarbij er geen twijfel over bestaat wie de hoofdrolspeler is.

Natuurlijk hebben we onze 18de, 21ste, 40ste, 50ste, 65ste of 70ste verjaardag. Allemaal mijlpalen. Maar uiteindelijk blijven het verjaardagen.
Ze komen ieder jaar terug en voor je het weet verval je in hetzelfde patroon: taart, kaarsjes, cadeautje, glaasje, proficiat… en tot volgend jaar.

Daarom heb ik voor mezelf – en meteen ook voor iedereen op deze wereldbol – een ander uniek moment bedacht. Of beter gezegd: een uniek jaar.

Slechts één keer in je leven komt er een jaar waarin de laatste twee cijfers van je geboortejaar gelijk zijn aan je leeftijd.

Ik ben geboren in 1963, dus we nemen het getal 63.
En ik ben 63 jaar in 2026.

Dat kan in mijn leven maar één keer gebeuren.
Daarmee is 2026 dus een uniek jaar in mijn leven. En uiteraard ook in dat van al mijn leeftijdsgenoten uit 1963.

Voor zo’n uniek moment moest er natuurlijk een naam komen.

Ik heb hem gevonden: het Geboortejaarverjaarjaar.

Je zou dat unieke moment gewoon op je verjaardag kunnen vieren. Maar eigenlijk raad ik dat af. Dan dreigt het te verdwijnen tussen de taart, de kaarsjes en de klassieke “gelukkige verjaardag”.

En waarom zou je jezelf beperken tot één dag?
Je krijgt tenslotte een volledig jaar om ervan te genieten.

Kies dus een mooie dag.
Of nog beter: vier gewoon een heel jaar lang dat je in je Geboortejaarverjaarjaar zit.

Maar toen begon ik verder te rekenen.

Wie vroeg in een eeuw geboren wordt, hoeft niet lang op zijn Geboortejaarverjaarjaar te wachten. Iemand uit 2010 werd 10 in 2020. Iemand uit 2015 wordt 15 in 2030. Geen enkel probleem.

Maar hoe later je in een eeuw geboren bent, hoe ouder je moet worden.
Geboren in 1980? Dan moet je 80 worden.
Geboren in 1990? Dan moet je 90 worden.
En wie in 1999 geboren is, moet zelfs 99 jaar worden om in 2098 zijn Geboortejaarverjaarjaar te kunnen vieren.

En toen begon ik me toch wat zorgen te maken.

Want als je daar de Statbel-statistieken over de levensverwachting naast legt, wordt mijn prachtige uitvinding plots een stuk minder feestelijk.

Iedereen hééft een Geboortejaarverjaarjaar, maar niet iedereen zal het kunnen vieren.
En dat was nu net niet mijn bedoeling.
Ik wil de mensen gelukkig maken, niet statistisch ongerust.

En dan heb je nog een tweede groep: mensen die ouder zijn dan ik. Hun Geboortejaarverjaarjaar is al voorbij. Sommigen hebben zelfs nooit geweten dat ze iets uniek konden vieren.

Ook dat kan ik natuurlijk niet maken.
Dus moet er een soort herkansing komen.

Voor de jongeren die héél lang moeten wachten en de ouderen die hun kans gemist hebben, moet ik dus dringend nieuwe formules uitwerken.

Ik zoek daarom naar iets als een Geboortejaarvierkantswortelverjaarjaar of een Geboortejaarkwadraatverjaarjaar. Hopelijk moet ik niet delen door π.

Vier dus je geboortejaarverjaarjaar. Je krijgt er maar één.
Ik doe het.