Er wordt links en rechts verteld dat er in Koekelare een nieuw massagesalon komt.
Goed initiatief, vind ik, want zoiets hebben we hier nog niet. Een gat in de markt.
Nu moet ik toegeven dat ik met massages absoluut geen ervaring heb. Al heb ik er altijd wel eens naar verlangd. En dat wist Griet.
Zo kreeg ik ooit voor mijn verjaardag van haar een cadeaubon voor een massage.
’t Was in Gits te doen. Een nieuw salon, met naar het schijnt een heel bekwame dame.
Ik kon me er wel iets bij voorstellen. Maar toch was ik wat bang en terughoudend.
Want ja, een gezonde man… en je wilt geen rode wangen krijgen.
Ik heb jarenlang met die cadeaubon in mijn auto rondgereden. Telkens met het voornemen om eens een afspraak te maken. Maar verder dan dat voornemen ben ik nooit geraakt.
Ondertussen ben ik heel wat ouder geworden.
En met de jaren komen ook de wijze woorden van mijn vader zaliger steeds vaker bovendrijven.
Hij zei altijd: “Als je ouder wordt, wordt alles stijf wat slap moet zijn, en alles wat stijf moet zijn, wordt slap.”
Met die wetenschap zou ik vandaag misschien wél de moed hebben om een afspraak te maken.
Alleen kan ik die cadeaubon niet meer vinden. En na méér dan twintig jaar zal die ook wel vervallen zijn.
Maar kijk, nu komt er misschien een nieuwe kans. In Koekelare dan nog wel!
Naar verluidt zou het om een Thais massagesalon gaan.
En daar begint mijn twijfel opnieuw.
Want ooit zag ik een uitzending van Axel Opgelicht, waarin Axel Daeseleire het nachtleven van Thailand verkende.
In Bangkok stapte hij een massagesalon binnen. Daar kon hij kiezen voor een massage met een zogenaamde happy ending.
Net als ik leek Axel toen ook niet goed te weten wat hij zich daarbij moest voorstellen.
Maar ja, als je dan toch eens iets koopt, waarom zou je er dan niet meteen een paar opties bij nemen?
Zo heb ik in mijn auto bijvoorbeeld zetelverwarming. Nog geen moment spijt van gehad.
Op standje drie zijn mijn eitjes na vier minuten precies als zachtgekookt.
Dus zo’n happy ending zal ook wel iets aangenaams zijn, zeker?
Ik veronderstel dat ze op het einde van de massage een mopje vertellen. Zodat je eens goed kunt lachen en met een goed gevoel weer naar huis kunt.
Zo’n mopje van die puber die zich in bad aan het wassen is.
Zijn moeder komt onverwacht binnen en vraagt verwonderd: “Wat zijt gij nu aan het doen?”
Waarop die jongen antwoordt: “Ik mag mij toch zo rap wassen als ik wil, zeker!”
Of misschien vertellen ze een Thais mopje?
Al moet ik toegeven dat ik nog nooit een mop over een Thai heb gehoord. Dat zou hier wellicht ook niet aanslaan.
Nee, ik vermoed dat het eerder zo’n klassieker zal zijn over een Amerikaan, een Chinees en een Belg.
De Amerikaan, dat zal Trump zijn. Die zal eerst luid verkondigen dat hij recht heeft op de beste massage ter wereld. Niemand verdient een betere massage dan hij. Maar nog voor hij goed en wel op de tafel ligt, eist hij taksen om zich te laten masseren.
De Chinees, Xi Jinping, zal het subtieler aanpakken. Die laat zich eerst rustig de schouders masseren, maar ondertussen verkent hij met zijn handen het terrein. Voor je het weet, heeft hij de hele massagetafel ingepalmd en beweert hij dat die altijd al tot China heeft behoord.
En die Belg? Dat zal ik dan zijn.
Ik lig daar in mijn bloten, zonder happy ending.
Uiteindelijk trek ik zelf aan het kortste eindje.
Dat is dan precies waarvoor Axel destijds waarschuwde. Bedrog in Bangkok.
En zo ben ik, twintig jaar, later opnieuw bang.
Niet voor Bangkok, maar voor mijn cock.
